De vlek is eruit, en toch ziet die plek er anders uit dan de rest van de vloer. Dat is het punt waarop de meeste mensen ons bellen. Ze hebben alles geprobeerd wat het internet adviseert, de vlek is verdwenen, en wat overblijft is een doffe plek die niet meer weggaat.
Dat komt doordat er twee totaal verschillende dingen aan de hand kunnen zijn, en ze zien er in het begin hetzelfde uit.
Een vlek zit in de steen, een etsplek is de steen
Een echte vlek is iets wat is ingetrokken: olie, wijn, koffie, bloempotwater. De steen is poreus en zuigt vocht op. Zo’n vlek is er in de meeste gevallen uit te krijgen, met geduld en met het juiste middel, soms met een pasta die het vuil terugtrekt uit de steen.
Een etsplek is iets anders. Marmer, travertin en kalksteen bestaan grotendeels uit kalk, en alles wat zuur is reageert daarmee. Citroen, azijn, wc-reiniger, ontkalker, cola. Er ligt dan niets op de steen, het oppervlak zelf is chemisch aangetast en daarmee is de polijstlaag weg. Poetsen heeft geen enkele zin, want er is niets meer om op te poetsen. Dat is het verschil dat in vrijwel geen enkel artikel wordt uitgelegd.
Waarom de glans niet in een laagje zit
Veel mensen denken dat de glans van marmer uit een soort waslaag of coating komt. Dat is bij natuursteen niet zo. De glans ontstaat doordat het oppervlak steeds fijner is geschuurd, tot de steen het licht spiegelt. Beschadig je dat oppervlak, met zuur of met krassen, dan is de enige echte oplossing om de bovenste laag steen weg te nemen en het proces te herhalen.
Schuren, polijsten of kristalliseren
Drie woorden die door elkaar worden gebruikt, terwijl ze iets anders betekenen.
Schuren is het wegnemen van materiaal met steeds fijnere korrels diamant. Daarmee verdwijnen krassen, etsplekken, dof gelopen looppaden en zelfs hoogteverschillen tussen tegels.
Polijsten is het laatste deel daarvan, de steen zo fijn afwerken dat de glans terugkomt. Je kiest daarbij zelf het eindresultaat, van mat via zijdeglans tot hoogglans.
Kristalliseren is iets heel anders, een chemische behandeling die een hard laagje vormt aan het oppervlak. Het geeft snel glans, maar het is geen herstel, en op sommige steensoorten zorgt het op termijn juist voor problemen. Wij gebruiken het daarom zelden.
Wat je zelf kunt doen, en waar de grens ligt
Zelf doen kan bij een verse vlek: deppen, niet wrijven, en een pH-neutraal middel dat geschikt is voor natuursteen. Zet vloeistoffen op een onderzetter, dweil met weinig water en droog na, en laat de vloer om de paar jaar opnieuw impregneren.
Waar het misgaat is bij schuurmiddelen, staalwol, schuursponsjes en polijstpasta’s uit de bouwmarkt. Daarmee maak je van een plaatselijk probleem een probleem over de hele vloer, en dat is een stuk duurder om op te lossen.
Is de vloer eenmaal dof, bekrast of getekend door etsplekken, dan is dat werk voor een vakman met de juiste machines. Het goede nieuws: schuren en polijsten geeft je de originele vloer terug, meestal in een dag, en dat kost een fractie van vervangen. Een marmeren vloer van vijftig jaar oud kan er volgende week uitzien als nieuw en daarna nog een generatie mee. Meer uitleg per steensoort staat op marmerbehandelen.nl.
